White Christmas

2011-08-21T14:33:00.000-07:00

İlk yazımı geçenlerde izlediğim muhteşem bir diziden bahsederek hazırlamaya karar verdim. Önce özet bilgi verip sonra birazcık ayrıntıya inmek niyetindeyim.
White Christmas 8 bölümden oluşan, zaman zaman gerilimde zirveye ulaşıp çoğunlukla sizi meraka sürükleyen genç ve bağımlılık yaratan bir dizi. Konusuna aşina olabilirsiniz ama Güney Kore tarzı anlatış biçimi bambaşka bir keyif veriyor emin olabilirsiniz. Ayrıca her sahneyi destekleyen can alıcı başarılı müzik seçimleri fazlasıyla etkileyici.

Sizlere canavar ile aramdaki savaşın hikayesini anlatacağım. Karşı koyabilmek için mecburen ben de canavara dönüştüm.

Hikayemiz en seçkin ve başarılı öğrencilerin gittiği Susin Lisesinin yıl boyu gerçekleştirdikleri tek tatil olan 8 günlük noele girmesi ve okulun yedi öğrenci bir öğretmen hariç tamamen boşaltılması ile başlıyor. Öğrenciler arasında hapishane olarak adlandırılan bu lise adını hak eden bir koruma sistemine sahip ve yer olarak da şehir merkezinden uzakta, dağın tepesinde. Peki öğrenciler bu korkunç okuldan ayrılma fırsatını neden tepiyor? İşte tüm hikayenin başlangıç noktası da bu soruya vereceğimiz cevapta yatıyor, yani hepsine gönderilen bir mektupta:

Düşünmeden duramıyorum. Her şey ne zaman başladı?
Beni lekeleyip acınacak hallere soktun.
Beni 'Köşedeki Canavar'a dönüştürdün.
Beni susturdun.
Boş umutlarımla alay ettin.
Sahip olduğum tek şeyi alıp boynuna astın.
Ben tutunurken, sen ellerini çektin.
Beni gözlerinden uzak tuttun.
Sonunda bana yetiştin. Mutlu noeller mutlu yıllar.
Sekiz gün sonra zelkova ağacının yanındaki yoldan yürü. Saat kulesinin altında birinin ölü bedenini göreceksin.
İsa'nın doğduğu gece, seni lanetliyorum.

Mektubu aldıktan sonra meraka kapılan öğrencilerimiz geride kalıp içlerinden hangisinin mektubu gönderen kişi olduğunu ve kimin öleceğini anlamaya çalışıyorlar. İntikam için içlerinden birinin öldürülebileceğini düşünürken okulda kaldıklarına göre gerçekten de öğrenme aşkıyla dolular ne diyebilirim ki?
Bu esnada o civarda kaza yapan Kim Yo Han'ın okullarına sığınmasıyla sayıları bir kişi daha artıyor. Yo Han bir psikolog ve kendisinin öğrencilerle yaptığı konuşmaları izleyip her birini daha iyi tanımaya başlıyoruz.
Tabi öğrenciler de yavaş yavaş ilerleme gösteriyor ve gönderilen mektupta hepsine ait bir günahtan bahsedildiğini keşfediyorlar. Ve onlarla birlikte kalan öğretmenin de aynı mektuptan aldığını öğreniyoruz.
Burda kısaca tüm karakterlere bakalım.

Kim Yo Han
Kaza geçirip okula sığınan psikoloğumuz.

Jo Young Jae- Beni lekeleyip acınacak hallere soktun.
Young Jae şiddete eğilimli, belalı bir çocuk imajı çiziyor baştan sona. Eğlence için birilerini incitmekten çekinmezken sadece tek bir kişiyi lekeleyip acınacak hallere sokması bile imkansız gibi görünüyor.

Yoon Soo- Beni 'Köşedeki Canavar'a dönüştürdün.
Öğrenciler içinde en kırılganlardan biri. Sayıklama olarak da düşünebileceğimiz konuşmalarıyla bol bol karşılaşıyoruz ve bu sayıklamalar içinde en ilgi çekici olanı da kuşkusuz Köşedeki Canavarla ilgili anlattığı hikayesi.

Yoon Jong Il- Beni susturdun.
Başlarında gözetmenlik yapan öğretmen. Kendi çıkarı için öğrencilerinin çenesini kapatması çok mu akıl almaz olurdu?

Yoon Eun Sung - Boş umutlarımla alay ettin.
Okulun en güzel kızı olarak bize sunulan Eun Sung'a çaresizce aşık olan ama buna karşılık bulamayan birinin olması da beklenebilir bir durum.

Park Moo Yul - Sahip olduğum tek şeyi alıp boynuna astın.
Eun Sung'la eski sevgili olduklarını görüyoruz. Bu davranışlarıyla herkese örnek olarak lanse edilen öğrencinin en iyi olma arzusunu taşıdığını görsek de yine de bu kötü biri olduğu anlamına mı gelir diye düşünmeden edemiyor insan.

Yang Kang Mo- Ben tutunurken, sen ellerini çektin.
Kang Mo işitme engelli olduğu için hep kendini birkaç adım geride hissetmiş ve bunu bastırmaya çalışan biri. Kendini zayıf hissettiren insanlardan uzak durması yüzünden onu suçlayamıyorum.

Choi Ji Hoon - Beni gözlerinden uzak tuttun.
Ve işte geldik okulun doğuştan dehasına. Hızlıca getirdiği çözümler, akıllıca yürüttüğü tahminler ve sorduğu sorularla olmazsa olmaz karakterimiz. Etrafındaki insanlara karşı ilgisiz ve soğuk. Yani mektubu ona yollayan kişinin daha önce var olduğundan bile habersiz olmasına şaşırmamak lazım.

Lee Jae Kyu
Okula yeni gelen ve tesadüfen orda olan biri. Sessiz ve etraftakilere yardımcı olma çabası içinde izliyoruz onu sürekli.

Kang Mi Reu
Okulda gizlice kalmakta olan Mi Reu'yla birlikte öğrenci kadromuz tamamlanıyor. Tüm olaylardan bihaber Mi Reu diziye renk katan sevilesi bir karakter.

Dizinin çıkış noktası mektuplar olsa da bir noktadan sonra "en önemli" statüsünü kaybediyor ve dizinin yönü değişiyor. Kahvaltı sırasında radyodan dinledikleri seri katil haberi üzerine herkes fikrini söylerken dehamız Choi Ji Hoon ortaya bir soru atıyor.
"Onun gibi insanlar doğuştan mı canavardır, yoksa büyüdükçe mi canavarlaşırlar?"
Bu sorunun cevabını dizi bize adım adım veriyor, özellikle de iş merak ve eğlenceden çıkıp öğrenciler hayatları için endişe duymaya başladıkça ve hayatta kalma içgüdüsü baskın geldikçe.
Olay katilin kim olduğu ya da mektupları kimin gönderdiği değil, herkesin içinde kabuğunu kırmayı bekleyen bir canavar olup olmadığı.

Cevaplanmayı bekleyen eski bir soru var. Canavarlar doğar mı, yoksa yaratılır mı?

En sessiz sakin, kimseyi incitemezmiş gibi görünen kişinin mecbur kalınca şiddete başvurabileceğini
En ahlaklı görünen kişinin bir insanın hayatını kurtarıp kurtarmamak arasında gelgitler yaşayabileceğini
Kendini öldürmeyi deneyen birinin gerçekten ölümle yüz yüze gelince hayatı için yalvarabileceğini
Kendini kurtarmak isteyen birinin başkasının ismini ölmesi için verebileceğini
İçindeki karanlıkla başa çıkabilmek için neler yapılabileceğini
Ve insanların güvende hissedip intikam alabilmek için ne kadar ileri gidebileceğini görüyoruz.

Sıradan gelmesin, hafife de almayın. Çünkü izledikten sonra bir süre daha etkisinden kurtulamıyorsunuz ve tekrar izlemek üzere arşivlerken buluyorsunuz kendinizi.

sleeplessnights

White Christmas